Chęć opychania się smakowitymi produktami jest bardzo trudna do opanowania. Wymaga przede wszystkim silnej woli i umiejętności powiedzenia sobie „STOP!”, kiedy ilość przyjmowanych kalorii wzrośnie ponad limit. Nie wszyscy jednak potrafią odmówić sobie przyjemności jedzenia. Pałaszowanie jest bowiem niczym lek na stres, działa więc silnie uzależniająco i każdorazowo dostarcza przyjemnego uczucia pełności w żołądku. Jest też sposobem na pozbycie się napięcia, więc często mówi się o tym, że chora osoba „zajada” swoje smutki i stres w pracy. Zapalnikiem napadów jedzenia nie jest więc głód, ale są to emocje. Często bywa też tak, że osoby zapadające na bulimię starają się wypełnić pustkę życia jedzeniem, gdyż tylko to daje im psychiczną ulgę i pozwala zapomnieć o dramatach życiowych. Takie zaburzenia łaknienia powodują, że traci się kontrolę nad ilością pochłanianych pokarmów i po skończonej uczcie odzywają się wyrzuty sumienia. Osoba, która zjadła zbyt dużo, zaczyna obawiać się o nadwagę, więc chcąc uniknąć kilku zbędnych kilogramów powoduje wymioty, aby pozbyć się zawartości żołądka. Takie postępowanie działa jednak jak narkotyk, więc jeśli raz się spróbuje takiej metody, trudno jest potem wyzwolić się z sideł bulimii. Prowokowanie torsji staje się z czasem elementem życia i złotym środkiem na utrzymanie szczupłej sylwetki. Błogie uczucie lekkości powoduje euforię i przyczynia się do utraty zbędnych kilogramów, więc bulimiczka kontynuuje ten sposób wyszczuplania, często doprowadzając się tym samym na skraj wyczerpania organizmu. Krokiem naprzód do uzyskania szczupłej sylwetki są też tabletki na odchudzanie. Zagrożenie zdrowia jednak nie powoduje u niej lęków, bo chęć uzyskania wymarzonej figury jest znaczne silniejsza niż groźba powikłań.

Takie nienaturalne pozbywanie się pokarmu z organizmu z czasem może powodować zaburzenia prawidłowego funkcjonowania przewodu pokarmowego. Żołądek jest nieustannie i sztucznie prowokowany do pozbywania się treści, co powoduje jego podrażnienie. Konsekwencją może być więc dyskomfort w jamie brzusznej, biegunki lub wręcz odwrotnie – brak samoistnego wypróżniania się. Z innych przykrych skutków ubocznych należałoby wymienić także uczucie notorycznego zmęczenia i ospałości, wypadanie włosów, pogorszenie się kondycji skóry i paznokci, opuchnięcia twarzy, bóle głowy oraz zatrzymanie cyklu menstruacyjnego. Bulimia w znacznym stopniu wpływa też na psychikę. Chora osoba często cierpi na stany depresyjne, ma wahania nastrojów i odczuwa wstręt do siebie. Zaburzenia odżywiania w konsekwencji, podobnie jak w przypadku anoreksji, mogą powodować na tyle silne problemy ze zdrowiem, że zakończyć się mogą nawet śmiercią. Ważne jest zatem w porę przeprowadzone leczenie bulimii.